
მოგესალმებით ამ ძალიან სიმბოლურ დღეს. ზუსტად 34 წლის წინ საფუძველი ჩაეყარა თანამედროვე, დამოუკიდებელ ქართულ სახელმწიფოს. 1991 წლის 31 მარტს ქართველი ამომრჩევლების 90%-ზე მეტმა დაიბრუნა საკუთარი ქვეყანა, ხმა მისცა დამოუკიდებლობას, ხმა მისცა რუსეთის ოკუპაციის სამუდამოდ დასრულებას.
დამოუკიდებლობის ხელახლა მოპოვება 70 წლის საბჭოთა და რუსული მონობის შემდეგ, არც ადვილი იყო და არც ადვილად სარწმუნო საზოგადოებისთვის. მაშინაც, უნდობლობა, უიმედობა, ორპირობა, კონფორმიზმი და საკუთარი ინტერესები აბრკოლებდა გათავისუფლების გზას და ბუნდოვანს ხდიდა გამარჯვების შანსს, მაგრამ მაშინაც იყვნენ საქართველოს მომავალსა და თავისუფლების გარდაუვალობაში დარწმუნებული მებრძოლები და მათ შეძლეს ის, რაც ბევრს შეუძლებლად მიაჩნდა.
ეს შეძლეს მშვიდობიანად, რთული ნაბიჯი გადადგეს, გამბედაობით და რწმენით. ვინ წარმოიდგენდა, რომ საქართველო ასეთი უმრავლესობით, ასეთი ერთიანობით გაიმარჯვებდა? რომ საქართველო ამით საკუთარ ნებას გამოხატავდა. ალბათ, მაშინაც იყვნენ ურწმუნოები, ვინც ამბობდა, რუსეთი არასდროს დათმობსო. რეჟიმი არასდროს დათმობსო და მაინც, დაათმობინეს. ეს გამარჯვება მარტივი არ ყოფილა, ეს იყო 1921 წლის ბრძოლების, 1923-24 წლის აჯანყებების, 1978 წლის 14 აპრილის ქართული ენის დასაცავად გამართული გამოსვლებისა და 1989 წლის 9 აპრილის მსხვერპლის შედეგი.
სწორედ ბრძოლაში გამძლეობამ, ურყევმა რწმენამ და მეთაურების გამბედაობამ მოიტანა რეფერენდუმი. 9 აპრილის დამოუკიდებლობის გამოცხადება და შემდგომ 26 მაისი. საქართველოს ბრძოლა ყოველთვის უთანასწორო იყო. შიდა თუ გარე მტერთან, უცხო დამპყრობელთან, მაგრამ საქართველო ყოველთვის იმარჯვებდა, რადგან წინ უძღოდა თავისუფლებისთვის მებრძოლთა მშვიდობიანი ჯარი.
დღესაც ეს მშვიდობიანი ჯარი დგას რუსთაველზე და ჩვენი ქალაქების ქუჩებში, დგას და წინააღმდეგობას უწევს უსამართლობას, ძალადობას, დამონებას, დაპყრობას. დღესაც ასეა. და თქვენ, აქ მდგომი ზამთრის სიცივეში, წყლის ჭავლის ქვეშ, უსახო და უსულო მოძალადეების პირისპირ შიშველი ხელებით, კვლავ იგივე შემართებით უარს ეუბნებით უცხო ქვეყნის, უცხო რეჟიმის გაბატონებას. თქვენთან ერთად დგას საქართველო, დგანან ჩვენი ისტორიის ყველა დროის გმირები, დგანან 31 მარტის მოთავეები - ზვიადი და მერაბი და გვესმის მათი ძახილი, მათი სიტყვები, რომ "მოესწრებით დროს, როცა საქართველო თავისუფალი გახდება, მაგრამ იცოდეთ, თუ მაშინაც დამოუკიდებელ ქვეყანაში თავისუფლებისთვის შეწყვეტთ ბრძოლას, ამ თავისუფლებას დაკარგავთ თქვენც და ქვეყანაც".
თქვა საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა რუსთაველის გამზირზე მიმდინარე საპროტესტო აქციაზე სიტყვით გამოსვლის დროს.